Τελούσα σε πλήρη σύγχυση. Η ερωτική μου ζωή, μια ασυναρτησία. Έφευγα από την Σκύλλα και βάδιζα – δίχως να το γνωρίζω – προς την Χάρυβδη. Η πορεία μου ωστόσο δεν ήταν ευθύγραμμη κι αποφασιστική. Απομακρυνόμουν, αν μου επιτρέπεται να χαριτολογήσω, «με ελαφρά πηδηματάκια». Περί τα τέλη μιας τυρρανικής εφηβείας ανακάλυψα πως είχα κι εγώ έναΣυνέχεια ανάγνωσης «Συμπλήρωμα δια(σ)τροφής»
Αρχεία Κατηγοριών: Χωρίς κατηγορία
ΤσικνοΠαρασκευή
Τσικνοπέμπτη λοιπόν. Φάγατε, ήπιατε, γλεντήσατε, Κύριος οίδε τι άλλα αίσχη κάνατε, ενώ εγώ δούλευα. Ναι αγαπητοί εν ανωμαλία αδελφοί μου, δούλεψα ως τυμπανιστής και στρατολόγος της κοινότητάς μας! Η Ξ. είναι δημόσιος υπάλληλος και εργάζεται σε υπηρεσία με την οποία συναλλάσσομαι καθημερινά. Άριστες σπουδές στην ημεδαπή και στο εξωτερικό, παντρεμένη με παιδάκια. Με φλερτάρει κομψά,Συνέχεια ανάγνωσης «ΤσικνοΠαρασκευή»
Πυγμαλίων
Μετά βίας συγκράτησα το χαμόγελό μου, καθώς η πόρτα έκλεινε αθόρυβα πίσω μας. Τα δωμάτια των ξενοδοχείων είναι ψυχαναγκαστικά: τα ίδια αντικείμενα τοποθετημένα στην ίδια ακριβώς θέση. Φαινομενικά ασήμαντες λεπτομέρειες, που όμως διαδραμάτισαν ρόλο στο παρελθόν μας. Είχα ξαναβρεθεί στο ίδιο δωμάτιο. «– Αυτές οι τρεις ώρες, Vladimir, είναι ΚΤΗΜΑ ΣΟΥ να τις ζήσεις όπωςΣυνέχεια ανάγνωσης «Πυγμαλίων»
Ο φίλος μου ο Λεωνίδας
(πρωτοδημοσιεύθηκε στο fetlife.com στις 6 Μαρτίου 2020) Είχα να τον δω πάνω από δεκαετία, τον συναπάντησα σε μια δεξίωση στο Met. Μεγαλύτερός μου κατά πέντε ή έξι έτη, τον άγγιξε κι αυτόν ο χρωστήρας του πανδαμάτορος. Του χάρισε γκρίζα μαλλιά και 1-2 νούμερα στο παντελόνι, κατά τα λοιπά στα καλύτερά του. Η εμφάνιση εξάλλου δενΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο φίλος μου ο Λεωνίδας»
Η ιστορία της S
(πρωτοδημοσιεύθηκε στο bdsminternational.org το 2017) Με την S γνωριστήκαμε σε chatroom που κάποτε έσφυζε από ζωή (πάνε χρόνια που παρήκμασε φυσιολογικά κι εγκαταλείφθηκε). «Είμαι vanilla» μου δήλωσε. «Εντάξει, κανείς δεν είναι τέλειος. Εγώ π.χ. είμαι ΑΕΚτζής». Κι έτσι βρεθήκαμε στο «Μουσείο» στα Λαδάδικα, μέσα Φλεβάρη, παραμονή Τσικνοπέμπτης (αργότερα βαφτίσαμε το πρώτο μας ραντεβού «τσικνοτετάρτη»). ΩραίαΣυνέχεια ανάγνωσης «Η ιστορία της S»
Το σαδιστικό γουρούνι
Είναι πρόσωπο υπαρκτό. Δεν είναι αποκύημα της νοσηρής μου φαντασίας, δεν είναι πλάσμα της γραφίδος του Αρκά. Τον αναζήτησα μάταια στους τύπους του Jung, δεν τον βρίσκω ανάμεσα στους χαρακτήρες του Μολιέρου κι έτσι αποφάσισα να καταπιαστώ ελόγου μου. Το βιογραφικό του ομιχλώδες, η ηλικία του ακαθόριστη. Μεσήλικας οπωσδήποτε, κρύβει επιδέξια πέντε ή δέκα χρόνια.Συνέχεια ανάγνωσης «Το σαδιστικό γουρούνι»
Καραντίνα
(Πρωτοδημοσιεύθηκε στο fetlife.com τον Μάρτιο του ’20. Δυστυχώς έπεσα έξω στις προβλέψεις του επιλόγου 😦 ) Ασυνείδητα ανέτρεξα στα παιδικά μου χρόνια για πολλοστή φορά. Ήμουν-δεν ήμουν έφηβος, όταν πρωτο-διάβασα για τον «καρκίνο των ομοφυλόφιλων» στην εφημερίδα του μπαμπά. «Ελευθεροτυπία» διάβαζε ο μακαρίτης, προοδευτική εφημερίδα δηλαδή, όχι τα φυλλάδια του «Σωτήρος«, που στοιβάζονταν άθικτα στοΣυνέχεια ανάγνωσης «Καραντίνα»
Οκτώμισι
(πρωτοδημοσιεύθηκε στο bdsminternational.org τον Αύγουστο του 2018) Αποχαιρετιστήκαμε με αύρα παλιού κλασικού Hollywood: με φίλησε και στράφηκε προς το αμάξι της. Έκαμε δυο βήματα κι αμέσως μεταβολή, με αγκάλιασε φανερά συγκινημένη και με ξαναφίλησε. Της αρέσουν οι δημόσιες εκδηλώσεις. Και της πάνε. Δεν γίνεται να βρεθούμε νωρίτερα απ’ τον Σεπτέμβρη. Ο Eliot έγραψε πως οΣυνέχεια ανάγνωσης «Οκτώμισι»
Η θάλασσα ανάμεσά τους
(πρωτοδημοσιεύθηκε στο bdsminternational.org τον Ιούλιο του 2018) Μου έγραψε ευγενικά και διστακτικά: «- Μου αρέσουν τα κείμενά σου. Είναι ανάλαφρα, δροσιστικά. – Ευχαριστώ, προσπαθώ. Το παιδικό μου όνειρο μου ήτανε να γίνω μεγάλος συγγραφέας. Δε βαριέσαι όμως και μικρός βολεύομαι.«. Βαυκαλίζομαι χρόνια τώρα, πως είμαι κάτι σαν τον Χένρι Τσινάσκι. Ένας άσχημος γεροπαραλυμένος δηλαδή, πουΣυνέχεια ανάγνωσης «Η θάλασσα ανάμεσά τους»
Ο ναυτοδίοπος Μπάμπης
Με τον Μπάμπη συνυπηρετήσαμε την θητεία μας στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Το παράλογο σύστημα στρατολογίας τον ξερίζωσε από τα χωράφια του στην Δυτική Μακεδονία και τον φύτεψε σε πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού. Πρωτύτερα δεν είχε επιβιβαστεί ούτε καν σε ποστάλι και μετά βίας γνώριζε κολύμβηση. Είναι το ίδιο παράλογο σύστημα που στρατολογεί νέουςΣυνέχεια ανάγνωσης «Ο ναυτοδίοπος Μπάμπης»