(πρωτοδημοσιεύθηκε στο fetlife.com στις 6 Μαρτίου 2020)
Είχα να τον δω πάνω από δεκαετία, τον συναπάντησα σε μια δεξίωση στο Met. Μεγαλύτερός μου κατά πέντε ή έξι έτη, τον άγγιξε κι αυτόν ο χρωστήρας του πανδαμάτορος. Του χάρισε γκρίζα μαλλιά και 1-2 νούμερα στο παντελόνι, κατά τα λοιπά στα καλύτερά του. Η εμφάνιση εξάλλου δεν ήταν ποτέ το ατού του, περισσότερο βασίζονταν στο πηγαίο και παραχρήμα καυστικό χιούμορ του. Στερεολλαδίτης την καταγωγή, προέρχεται από φημισμένη οικογένεια αγωνιστών του ’21. Πολιτικοί και δεσποτάδες, εφοπλιστές και λόγιοι, βιομήχανοι και ακαδημαϊκοί οι πρόγονοί του. Ο Λεωνίδας στάθηκε αντάξιος των οικογενειακών παραδόσεων. Πολύγλωσσος, έκαμε λαμπρές σπουδές, διδακτορικό με summa cum laude, υπέβαλε και υφηγεσία. Άξια κατέχει έδρα περίοπτη στο ΑΠΘ. Κάναμε τρέλες κάποτε, ήταν μέγας γλεντζές, λάτρης κι αυτός του Ωραίου, σπάταλος, αδιάλλακτος εργένης.
Μου γυάλισε το χρυσαφικό στον δεξί παράμεσο. «– Ναι, παντρευτήκαμε με την Χριστιάννα – Την Χριστιάννα;» συνοφρυώθηκα καχύποπτα. «– Την Χριστιάννα Τάδε μωρέ, την θυμάσαι σίγουρα, δεν μπορεί!«. Αν την θυμάμαι λέει; Αξέχαστη μου έμεινε! Μου ήρθε να ξεκαρδιστώ και να τον μουτζώσω, επέδειξα όμως αυτοσυγκράτηση: «– Τον βίον ανθόσπαρτον. Παιδάκια; Έχετε; – Περιμένουμε το τρίτο, γι’ αυτό δεν με συνόδευσε απόψε. Κρίμα, θα χαιρότανε να σ’ έβλεπε. – Κι εγώ θα χαιρόμουν, Λεωνίδα. Ιδιαιτέρως…«.
Η Χριστιάννα είναι ταπεινότερης καταγωγής, ορμώμενη από μικρή αλλά ευημερούσα κωμόπολη της Θεσσαλίας. Κοντά είκοσι χρόνια νεότερη του Λεωνίδα, διετέλεσε φοιτήτριά του. Εκπάγλου καλλονής εκ φύσεως, φρόντιζε να τονίζει τα θέλγητρά της, τα επεδείκνυε ασύστολα. Το πέρασμά της προκαλούσε στους ανυποψίαστους αυχενικό σύνδρομο και πρόπτωση κάτω γνάθου, οι ταρίφες σταματούσαν την κυκλοφορία για να την επευφημήσουν. «– Είμαι ερωτευμένη με τον Έρωτα» αυτοσαρκάζονταν. Εύστοχο και αμοιβαίο: ο Έρως ήταν πάντα γενναιόδωρος μαζί της. Συνομήλικοι ή νεότεροι, μεγαλύτεροι και χορηγοί, δεν ξέμενε ποτέ μόνη της. Ωραία και ανύπαντρη τότε, ζούσε τα νιάτα της, ίσως το παραξήλωσε λιγάκι. Για την Χριστιάννα κυκλοφορούσαν αμέτρητα ανέκδοτα: ένα βράδυ μεθυσμένη καθώς επέστρεφε, μπήκε σε λάθος διαμέρισμα. Ο νοικοκύρης φιλότιμος, δεν αρνήθηκε την φιλοξενία, μάλιστα την φιλοξενούσε επί μέρες. Μια φορά αρραβωνιάστηκε αλλά συνήλθε γρήγορα, εγκατέλειψε το τραπέζι του αρραβώνα για ένα πρώτο τραπέζι πίστα στον Ρέμο. Επιπόλαιη κοπέλα, επιρρεπής στους μπελάδες, έμπλεξε κάποτε με παντρεμένο ζευγάρι – και όχι αυτό που νομίζετε: αντρόχαρη και γυναικόχαρη εξίσου η Χριστιάννα, διατηρούσε σχέσεις και με τους δυο συζύγους εκ παραλλήλου….
Τσίμπησα κι εγώ μεζέ και δη με παρέα. Η Χριστιάννα είχε έφεση στα τρίγωνα, τα τετράγωνα και τα πολυπλοκότερα σχήματα. Πήραμε μαθήματα Ευκλείδειας Γεωμετρίας σε κότερο στην Ουρανούπολη, σε βίλα του Ωραιοκάστρου, σε σεντονάδικο του κέντρου. Απ’ όλες τις νύφες του κόσμου, η Χριστιάννα Τάδε μου φαινόταν η πλέον ακατάλληλη υποψήφια. « – Είμαστε ερωτευμένοι Vladimir, ταιριάζουμε απόλυτα. Τόση ευτυχία, που αγγίζει την Ύβρι«, μου εξομολογήθηκε ο Λεωνίδας. Υπέκυψα στον πειρασμό: «– Συζητάτε ποτέ «εκείνα» τα χρόνια; – Ναι, πότε-πότε. Αναπολούμε την ξεγνοιασιά τους, αλλά δεν νοσταλγούμε, μαζί είμαστε καλύτερα από ποτέ«. Με συγκίνησε, τόσο τρυφερά που μιλούσε για κείνη. Η Χριστιάννα πέρασε από αμέτρητα αχρεία κρεβάτια. Αφού κατασπατάλησε τα νιάτα της, αφού κουράστηκε, βαρέθηκε ή τρομοκρατήθηκε από την επέλαση του χρόνου, καταστάλαξε στον Λεωνίδα. Εκείνος της προσέφερε το σπουδαίο επώνυμο και το κύρος του, εκείνη του χάρισε μια όμορφη οικογένεια, ένα ευτυχισμένο σπιτικό. Εμείς οι κακεντρεχείς μείναμε με τα ανέκδοτα, το ζευγάρι ευτυχεί στο παρόν και στο μέλλον.
«– Να της δώσεις πολλά φιλιά» τον δεξιώθηκα εγκάρδια. Χάρηκα που τον βρήκα ευτυχισμένο. Τον ευχαριστώ για το μάθημα που μου παρέδωσε.
Καλώς ορίσατε στο άσυλό μου 