Η ιστορία της S

(πρωτοδημοσιεύθηκε στο bdsminternational.org το 2017)

Με την S γνωριστήκαμε σε chatroom που κάποτε έσφυζε από ζωή (πάνε χρόνια που παρήκμασε φυσιολογικά κι εγκαταλείφθηκε). «Είμαι vanilla» μου δήλωσε. «Εντάξει, κανείς δεν είναι τέλειος. Εγώ π.χ. είμαι ΑΕΚτζής». Κι έτσι βρεθήκαμε στο «Μουσείο» στα Λαδάδικα, μέσα Φλεβάρη, παραμονή Τσικνοπέμπτης (αργότερα βαφτίσαμε το πρώτο μας ραντεβού «τσικνοτετάρτη»). Ωραία γυναίκα σκέφθηκα! Απλή αλλά σικάτη, με αίσθηση του χιούμορ… Δεν με χάλασε καθόλου το ραντεβού. Ξαναβρεθήκαμε και για ποτά, για τσίπουρα κλπ., ώσπου με κάλεσε σπίτι της. «Επιτέλους! Όταν μια εργένισσα σε καλεί στο σπίτι της για δείπνο, δεν πηγαίνεις μόνο το επιδόρπιο, παίρνεις και προφυλακτικά μαζί σου!» Η μεν τούρτα κατασπαράχθηκε, τα δε προφυλακτικά έμειναν αχρησιμοποίητα στον χαρτοφύλακα, μαζί με τα υπόλοιπα καλούδια. «Διάολε, αυτή με δουλεύει. Να το τελειώνω«. Όμως επέμενε: ένας καφές εδώ, ένας «Μύλος» εκεί… Φτάσαμε αρχές Μαρτίου: «Θα κατέβω Αθήνα μερικές μέρες, για τις δουλειές μου. Θέλεις να έρθεις παρέα;«. Δέχθηκε. «Θα χρειαστεί να κλείσω χωριστό δωμάτιο για σένα; – Όχι, θα μείνουμε μαζί» μου έκανε. Επιτέλους, φως στο βάθος του τούνελ!

Βρεθήκαμε με φίλους του «χώρου» στο Θησείο, σε καφέ που καθιερώσαμε ως στέκι μας στην Αθήνα. Μεταξύ πολλών άλλων, η Χ. Πιτσιρίκα τότε, αναιδέστατη κι εντελώς fucked up. Πήγανε σύννεφο τα χουφτώματα και τα γλωσσόφιλα με την S, παραλίγο να το κάνουν επάνω στον καναπέ, ντεμέκ αθώο κοριτσίστικο παιγνίδι, αλλά με τις παλάμες μέσα στα jeans… «Μωρέ μπράβο» σκέφθηκα «κοίτα να δεις γούστα που εμπνέει ο νότος!«.

Η πρώτη μας βραδιά στο κρεβάτι ήταν άτεχνη και γρήγορη, αναγνωριστική. Την δεύτερη βραδιά όμως ανέλαβε πρωτοβουλίες: πήρε την αγαπημένη της στάση, με καθοδήγησε μέσα της… «Μίλα μου!». Εχμ τι να πω; Δεν είμαι ο Ναπολέων να πηδάω και να κουβεντιάζω ταυτόχρονα! Να όμως που το «μίλα μου» έγινε γρήγορα «βρίσε με!» – αυτό μάλιστα! Και άκουσε τα εξ αμάξης. Και οι vanilla εκπλήξεις συνεχίσθηκαν: «χαστούκισέ με…». Μπα, θέλει να μου κάνει το χατίρι κι εγώ δεν δέχομαι χατίρια στο σεξ. Σλαπς! – «δεν μπορείς πιο δυνατά;;;;”. Στο τέλος πόνεσε η παλάμη μου περισσότερο από τα μάγουλα της «ντελικάτης εύθραυστης» S! Κι όσο ήμασταν μαζί ,οι προκλήσεις της bdsm-ικής μου αυθεντίας κλιμακώνονταν: «μα δεν κάνεις προτάσεις! Πρότεινέ μου κάτι βρώμικο, βιτσιόζικο…» Εεε, «αυτό» ίσως; “Δώσ’ το μου!». Και το πήρε μέχρις εξαντλήσεως… Τον Μάη, όταν η σχέση μας ωρίμασε και ο καιρός γλύκανε: «πάρε με στο μπαλκόνι. Στα όρθια». Είσαι τρελλή S.; Ο κόσμος; «Θέλω να με γαμήσεις στο μπαλκόνι! Αν δεν μπορείς στα όρθια, στις μπρεζέρες!». Όπερ και εγένετο, χωρίς ευτυχώς να διαμαρτυρηθούν οι γείτονες. Τον Ιούλιο άλλη δημόσια δοκιμασία, στο ferry για Αμουλιανή. Οι Θεσσαλονικείς ξέρετε ότι ο πλους διαρκεί περίπου 15’ . « Μέσα στο αυτοκίνητο S; Θα μας ακούσουν οι μούτσοι! – Να μας ακούσουν θέλω, δώσ’ τον μου!».

Η S ανακάλυψε το bondage μέσω… μπουγάδας! Ναι δεν κάνω πλάκα. Τα καλσόν, οι στηθόδεσμοι, τα μανταλάκια, μέχρι και το nylon σκοινί της μπουγάδας – όλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν, το δε μπουφάν, αν φορεθεί ανάποδα, γίνεται πρώτης τάξεως αυτοσχέδιος ζουρλομανδύας (εξ ου και «τρελή για δέσιμο»).

Η S με χώρισε τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Στεναχωρήθηκα ομολογώ, περισσότερο επειδή έχασα τον έλεγχο που είχα στον χρόνο της, στην καθημερινότητά της… Τον έλεγχο που μου παραχωρούσε, «όποτε θέλεις θέλω, όποτε μπορείς μπορώ». Η παραφιλία της σίγουρα δεν είναι το BDSM. Την θεατρικότητα, τις τελετουργίες, τους ρόλους, τα καθήκοντα τα έβρισκε υποκριτικά και ανούσια, μασκαράτα. Της αρέσει το γαμήσι στα όρια της διαταρχής… Και εντάξει, της αρέσουν οι νεαροί. Χαλάλι της! Εγώ όμως είμαι πολλά άλλα εκτός από νεαρός :p Στεναχωρήθηκα λοιπόν. Και θύμωσα με τον ευατό μου, που δεν την κατάλαβα εγκαίρως. Η αρχική μου ερμηνεία ήταν εγωκεντρική, ότι δηλαδή της προσέφερα έναν μεζέ, ενώ εκείνη έχει ανάγκη ολόκληρη την πιατέλα. Καθώς πέρασαν τα χρόνια προσγειώθηκα: δεν ήμουν του γούστου της, βρέθηκα στον δρόμο της και με «μάζεψε». Τόσο απλά!

Έδωσα σημεία ζωής μετά από χρόνια, ένα SMS στην γιορτή της. Μου τηλεφώνησε στο καπάκι, ευγενέστατη, σχεδόν ενθουσιασμένη με καταευχαρίστησε για τις ευχές ΑΛΛΑ δεν πρότεινε να βρεθούμε. Well…that’s life I guess! Εγώ πάντως της χρωστώ μια https://www.youtube.com/watch?v=yj2Q1JZMtoY !